အလြမး္တစ
မ်က္ရည္ေၾကြစ
လြမ္းလွ်မ်က္ရည္
ပန္းသက္ေသတည္
ကၽြမ္းေလာင္ၿမိဳက္တဲ့
ကုိ ့ရဲ ့အသဲ
ႏုႏြဲႏြဲ လည္း
ေၾကြလြင့္ေမ်ာစေသာ
ေသာကေ၀ဒနာ
သည္ရင္ခြင္မွာ
ခံစားရခက္လွ်က္
အေနခက္ၿပီ
ေနညတမ္းတ
အလြမ္းေတြေ၀
ေၾကြမ်က္ရည္
တကယ္လား
တြက္စစ္ၾကရင္
၆လဆုိတဲ့
ကာလတခဏ
မဟုတ္ေပမဲ့
တကယ္ခြဲသြားခဲ့
မင္းသြားတဲ့ေန ့
ထာ၀ရလုိ ့မေပ်ာ္လဲသိ
မခ်ိရင္မွာ
ေလာင္ကၽြမ္းၿမိဳက္ေစ
ေသာကေ၀
အေနမတက္
ေန ရခက္ခက္
အလြမ္းရက္ေတြ
မရွည္ေစေၾကာင္း
စုေခၽြေတာင္းလဲ
ေန ့ေန ့ညည
မလြမ္းရဲဘာ
သည္ေ၀ဒနာေတြ
ရင္မွာစိတ္စီးလြမ္း
မီးမၿငိမ္းႏုိင္
အေဆြးေန ့ေတြ
ဖယ္ခြာေန
ခက္သည့္ရင္ကေသာကေ၀
အရင္ကဆုိ
ေန ့စဥ္ညဆက္
ေတြ ့ျမင္ရတဲ့
ကုိယ္အသက္ကေလး
ကိုယ့္ေဘးအပါးမွ
ထာ၀ရခြဲြခြာ
ႏုတ္ဆက္ခ်ိန္ေတာင္မရလုိက္လုိ ့
တမ္းတမွဳးယစ္
အလြမ္းထဲနစ္ေပါ့
လြမ္းရက္ေတာ့လုိ ့
ဆိုခ်င္တာလား
ကုိ္ယ့္သခင္ရယ္
ရင္၀ယ္ကၽြမ္းေျမ ့
ေလာင္ၿမိဳက္ေစ..............
(ပုလဲေတြ ေျမမွာခတဲ့ညကေရးမိတာပါ)
ဒီကဗ်ာကိုဖတ္ၿပီးေတာ့က်ေနာ္အိမ္မက္ထဲက
သခင္ေလးကိုေျပာေပးပါ ျပန္လာပါလုိ ့)
No comments:
Post a Comment