“လမ္း” ဆုိတာ
ရပ္ေနလုိ႔ ခရီးမေပါက္ဘူး၊
လွမ္းေနမွ ခရီးေရာက္ႏုိင္မွာေပါ့.. ခ်စ္သူရယ္ ။
. . . 
လူ ႏွစ္ေယာက္
ပြင့္လင္းစြာခ်စ္ၾကဖုိ႔
ဘာအရည္အခ်င္းေတြ ရွိရမယ္” လုိ႔
နင္ ထင္ထားသလဲ … ။
တကယ္ေတာ့
နင္နဲ႔ငါက
အစကတည္းက လမ္းလြဲခဲ့ၾကတာ… ။
ငါက..
စာအုပ္ၾကားထဲက ထြက္လာတဲ့…. လူ၊
နင္က…
စာအုပ္ေတြၾကားထဲ တုိး၀င္ေပ်ာက္ကြယ္ေနခ်င္တဲ့ …. လူ။
တထြာတမုိက္နဲ႔
ဥာဏ္မွီသေလာက္သာ ခ်စ္စမ္းပါရေစ၊
ငါ့ ခ်စ္ျခင္းမွာ ဆရာၾကီးဒဂုံေရႊမွ်ား မရွိဘူး၊
ငါ့ ခ်စ္ျခင္းမွာ ဆရာေဖျမင့္မပါဘူး၊
ငါ့ ခ်စ္ျခင္းမွာ ေဒါက္တာမတင္၀င္းလည္း မရွိဘူး။
“လမ္း” ဆုိတာ
ရပ္ေနလုိ႔ ခရီးမေပါက္ဘူး၊
လွမ္းေနမွ ခရီးေရာက္ႏုိင္မွာေပါ့.. ခ်စ္သူရယ္ ။
တခါတေလ ….
စမ္းတ၀ါး၀ါးေလွ်ာက္ရမယ့္
ငါတုိ႔ရဲ႔ ပ်ားရည္စမ္းခရီးအတြက္
နင္ မ်က္စိမွိတ္ျပီး
ေရွ႔ကုိ …
တလွမ္းေလာက္ တုိးၾကည့္စမ္းပါ ။ ။ ။
No comments:
Post a Comment